ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ

Τεκτονικό Συμπόσιο Θεσσαλονίκης

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

«Ο Αριστοτέλης και η Επίδραση του Εργου του στις Επιστήμες, τη Φιλοσοφία και τον Τεκτονισμό».

                

Στις 17 Ιουνίου 2017 εις το Τεκτονικό Μέγαρο της Θεσσαλονίκης, έλαβε χώρα Τεκτονικό Συμπόσιο με θέμα
«Ο Αριστοτέλης και η Επίδραση του Εργου του στις Επιστήμες, τη Φιλοσοφία και τον Τεκτονισμό».

 

 

       Η διοργάνωση του Συμποσίου, εγένετο υπό της Στοάς Τελειοποιήσεως «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 3 εν Κοιλάδι Αξιού και Ανατ:. Θεσσαλονίκης, η οποία λειτουργεί αδιαλείπτως από το έτος 1923. Την επιμέλεια της διοργανώσεως του Συμποσίου είχε ο Τρις Ισχυρός Διδάσκαλος του Εργαστηρίου Κρ:.Αδ:. Γεώργιος Γιαννακού, 33ο

       Εις την εκδήλωση παρέστησαν Κρ.΄. Μέλη του Υπάτου Συμβουλίου του 33ο και Τελευταίου Βαθμού δια την Ελλάδα του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, με επικεφαλής τον Κρατ:. Ύπατο Μέγα Ταξιάρχη Αδ:. Νικόλαο Κιλάκο, 33ο, καθώς και Τέκτονες από την Θεσσαλονίκη και ολόκληρη την Ελλάδα οι οποίοι γέμισαν ασφυκτικά την Αίθουσα.

 Ο Κρατ:. Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης  εις την  προσφώνησή του μεταξύ άλλων είπεν:

«Παρακολουθώντας το ταξίδι της ανθρώπινης σκέψης στα βάθη των αιώνων, το ταξίδι του στοχασμού, της υπέρβασης και της πνευματικής ακροβασίας, συναντούμε φωτεινούς πνευματικούς Φάρους, που είχαν το Θείο τάλαντο, την ευλογία, τη Θεία Χάρη.

 

΄ Ένα θαυμαστό Φως με φώτισε΄΄, έλεγε ο Albert Einstein.

 

Προσωπικότητες που πάλεψαν διασχίζοντας πολλούς  ανέμους, προσωπικότητες που πίστεψαν και αγωνίσθηκαν για το Τέλειο.

Προσωπικότητες που η σκέψη τους παραμένει αειθαλής και η σοφία τους κυριαρχεί διαχρονικά στο γίγνεσθαι.

Σ΄αυτό το Πάνθεον των Αθανάτων κορυφαία και εξέχουσα θέση κατέχει ο Αριστοτέλης.

Ο Αριστοτέλης, ο οποίος με την οξύνοιά του, την ευρύτητα της σκέψης του, τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα και τις συνθετικές του ικανότητες, έγινε ο θεμελιωτής της δυτικής επιστήμης.

Ο φιλόσοφος που έθεσε τις αρχές και τις μεθόδους της λογικής και του ορθού συλλογισμού, που διαμόρφωσε μία ολική εικόνα κόσμου και ένα σύστημα που βασίζεται σε καθοδηγητικές έννοιες όπως η ύλη και η μορφή, το αίτιον και το αιτιατόν, η δυνατότητα και η πραγματικότητα.

Κυρίαρχες ιδέες είναι η Αρχή της εντελέχειας και η Θεωρία των τεσσάρων αιτίων. Ιδιαίτερη θέση κατέχει ο κόσμος της ανθρώπινης πράξης, που προσδιορίζεται από τάσεις και σκοπιμότητες με την αρετή στοχεύουσα στη βελτίωση του ανθρώπινου βίου.

Σύμφωνα με τη θεωρία της  μεσότητας, οι αρετές είναι εκείνες  που χαρακτηρίζονται από το μέτρο.

Ως προς τα πολιτεύματα τα πολιτεύματα τα προσεγγίζει στοχεύοντας στην εξασφάλιση του μέτρου και της τάξης.

Εν αντιθέσει προς τον Διδάσκαλό του Πλάτωνα, ο οποίος υπεστήριξε ότι την ουσία των πραγμάτων ο άνθρωπος πρέπει να την αναζητήσει έξω από την ύλη, στον Ουράνιο Τόπο των Ιδεών, ο Αριστοτέλης υπεστήριξε ότι η ουσία ευρίσκεται μέσα μας και ότι σε ό,τι υπάρχει μέσα μας.

Ο προσανατολισμός του Αριστοτέλη στο γήïνο κόσμο για την αναζήτηση και τον προσδιορισμό της πραγματικότητος, συνέβαλαν αποφασιστικά στην εκ μέρους του προαγωγή των εμπειρικών ερευνών, στην αντιμετώπιση επιστημονικών ζητημάτων και τη διαμόρφωση νέων επιστημονικών τομέων.

Πράγματι ο Αριστοτέλης υπήρξε μία πολύπλευρη πνευματική προσωπικότητα. Δεν υπήρξε στην εποχή του – και όχι μόνο – πεδίο νοητικής δραστηριότητος του ανθρώπου, που να μην εξετάσθηκε εκ μέρους του.

Οι μεταγενέστεροί του μέχρι σήμερα φιλόσοφοι, επιστήμονες, καλλιτέχνες και γενικά διανοούμενοι, δεν έπαψαν ν΄ ανατρέχουν μέχρι σήμερα στα κείμενά του, επικαλούμενοι απόψεις του, είτε για να τις μεταχειρισθούν για να θεμελιώσουν τα δικά τους επιχειρήματα, είτε για να τις χρησιμοποιήσουν ως αφορμές και προκλήσεις για περαιτέρω συζητήσεις, ή για να τις επικρίνουν.

Η πνευματική του πολυμέρεια και η διαχρονική επικαιρότητα των απόψεών του, αποτυπώνονται στην ογκώδη συγγραφική παραγωγή του, για την οποία αναμένουμε με ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις των Αδ.΄.Αδ.΄.»

Ακολούθως, έλαβε τον λόγον ο Κρ:.Αδ:. Ηρακλής Σιδηρόπουλος, 33°, Πάρεδρον Μέλος του Υπάτου Συμβουλίου, ο οποίος απηύθυνε τον ακόλουθον χαιρετισμόν:

«Ο Φιλοσοφικός Σκωτικός Τεκτονισμός είναι μία από τις δύο κύριες εξελίξεις τού Συμβολικού Τεκτονισμού που ένας  Διδάσκαλος μπορεί να ακολουθήσει για να εμβαθύνει στις αρχές και έννοιες τού Τεκτονισμού με μια ενιαία πνευματικά και εννοιολογικά σειρά προοδευτικών βαθμών.

Ο καθένας μας φιλοσοφεί. Φιλοσοφία σημαίνει ότι σκέπτομαι, στοχάζομαι, και προσπαθώ να βρω τον καλύτερο τρόπο, για να ζήσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ζωή μου.

Έτσι οι Τέκτονες, πού είναι φίλοι της Σοφίας, φιλοσοφούν διότι όπως μας λέει ο Σωκράτης :  « Σοφία είναι να νικήσουμε τον εαυτό μας, ενώ άγνοια να νικηθούμε από αυτόν».

Υπάρχουν βέβαια πάμπολλοι ορισμοί αλλά στην ουσία η φιλοσοφία ασχολείται με την διερεύνηση δύο διαφορετικών « κόσμων » : τού « Εξωτερικού » και τού « Εσωτερικού ».

Στην πρώτη περίπτωση επικεντρώνεται στον γύρω κόσμο, επιχειρώντας μια διερεύνηση τού αντιληπτού Σύμπαντος, ή, με άλλα λόγια τής Φύσεως.

Στην δεύτερη περίπτωση επικεντρώνεται στην Συνείδηση τών ανθρώπων, αναζητώντας την κατανόηση τής ανθρώπινης συμπεριφοράς, δηλαδή : τής ηθικής, τών κινήτρων και των αντιδράσεων τών ανθρώπων.  Είναι η γνωστή μας φράση από το τυπικό τού μαθητή « παρατηρώντας την Φύση, μελετώντας τα Φαινόμενα και κατερχόμενοι στο βάθος τής Συνειδήσεως ».

Ο πιό γνωστός εκπρόσωπος τής πρώτης τάσεως στην αρχαία Ελλάδα ήταν ο Αριστοτέλης, ο οποίος μαθήτευσε στον Πλάτωνα επί είκοσι έτη, ενώ ο πιό γνωστός εκπρόσωπος τής δεύτερης τάσεως ήταν ο Πλάτων, είς εκ τών μεγίστων φιλοσόφων και μαθητής τού μεγάλου Σωκράτη.

Αξίζει να επισημάνουμε το γεγονός ότι μέσα σε διάστημα μόνο πενήντα χρόνων ο αρχαιοελληνικός  πολιτισμός  έδωσε  στον  κόσμο αυτά τα δύο συστήματα φιλοσοφίας που διαμορφώνουν, ακόμη και σήμερα, τα δύο βασικά φιλοσοφικά ρεύματα.

Ο Πλάτων, στον διάλογό του Φαίδων, θεωρεί ότι η Φιλοσοφία είναι η μελέτη τού θανάτου :  Και όταν έρθει η ώρα να πεθάνουν μας λέει ότι δεν φοβούνται τον θάνατο «και το τεθνάναι αυτοίς ήκιστα φοβερόν» διότι ήταν σωστή η πορεία τους σε όλη τους την ζωή και η σχέση τους με το φαινόμενο τού θανάτου.

Κατά την μύηση στον βαθμό τού Διδασκάλου ασχολούμαστε με θέματα θανάτου και αναγέννησης. Ο μύθος τού Χιράμ  είναι ένα Ορόσημο - Landmark και το τυπικό τού Διδασκάλου μάς υποδεικνύει ότι στην αρχαία Αίγυπτο ο 3ος βαθμός ονομαζόταν « Θύρα τού Θανάτου ».

Όμως ο «θάνατος» έχει βασικά και μία άλλη σημασία, αλληγορική, και συμβολίζει την εξάλειψη τών ελαττωματικών καταστάσεων μας που μας κατευθύνουν συσκοτίζοντας το πνεύμα μας.

Πρέπει ο άνθρωπος να πάψει να αφήνει την εντός αυτού ευρισκόμενη Ζωή υποχείριο τών πάσης φύσεως επιδράσεων και να θανατώσει την κάθε αρνητική επιρροή όπως στεναχώριες, άγχος, θυμός, φανατισμός, μίσος, φιλοδοξία, φιλαρχία, ματαιοδοξία, κ.λ.π.

Αυτές εδρεύουν στο υποσυνείδητο μας, και συμβολικά στο σπήλαιο παρά την Ιόππη όπου κρύβονταν οι τρείς δολοφόνοι τού Χιράμ κατά την μύηση τού Εκλεκτού Διδ τών Εννέα. Αλλά και άλλοι βαθμοί τής Στοάς Τελειοποιήσεως ασχολούνται αλληγορικά με τις ως άνω ελλατωματικές καταστάσεις που ταλανίζουν τον άνθρωπο με την τιμωρία τών δολοφόνων, την σφαγή τών Σαμαρειτών στον ποταμό Ευφράτη κλπ.

Σοβαρότατα στοιχεία μας παρέχει η μύηση σε 18ο βαθμό – Ροδόσταυρος, και σε 28ο – Ιππότης τού Ηλίου. Είναι λοιπόν πασιφανές ότι εμείς οι Τέκτονες ασχολούμεθα με το φαινόμενο θάνατος υπό την γενικευμένη αυτού έννοια, δηλαδή την κυριολεκτική και την αλληγορική.

Ένα πολύτιμο βοήθημα προς την κατεύθυνση αυτή, για την ηθική κατάρτιση όλων τών Τεκτόνων, είναι τα Ηθικά Νικομάχεια τού Αριστοτέλους στα οποία διαπραγματεύεται θέματα όπως : η έννοια τού Αγαθού, η Αρετή, η Ευδαιμονία, η Γενναιοδωρία, η Αιδώς, η δικαιοσύνη, η επιείκεια  και πολλά άλλα…

Μετά από την μικρή αυτή εισαγωγή καλωσορίζω όλους τούς εκλεκτούς παρευρισκομένους στο σημερινό Φιλοσοφικό μας Συμπόσιο και προτρέπω να ακούσουμε με την δέουσα προσοχή τούς εξαίρετους εισηγητές μας σε όσα θα μας αναπτύξουν περί Αριστοτέλους και την σχέση τους με τον Ελευθεροτεκτονισμό.»

       Τέλος έλαβε τον λόγον ο έχων την επιμέλεια της διοργανώσεως του Συμποσίου Τρις Ισχυρός Διδάσκαλος του Εργαστηρίου Κρ:.Αδ:. Γεώργιος Γιαννακού, 33ο , ο οποίος είπε τα εξής:

«Φιλτ:. Αδ:.,

 

Καλοσωρίζουμε και ευχαριστούμε δια την τιμή της παρουσίας τους τα μέλη του Υπάτου Συμβουλίου του ΑΑΣΤ δια την Ελλάδα και ιδιαιτέρως τον Ύπατο Μεγάλο Ταξιάρχη Κραταιοτ αδ.΄. Νικόλαο Κιλάκο, τους Κραταιούς αδ.΄. που οδοιπόρησαν στην Θεσσαλονίκη, και όλους τους φίλτατους αδελφούς, που τιμούν με την παρουσία τους την σημερινή εκδήλωση.

       Η Στ. Τελ. Αριστοτέλης τιμώντας την επέτειο των 2400 ετών από τη γέννηση του Μακεδόνα φιλοσόφου Αριστοτέλη, οργανώνει, το σημερινό τεκτ. συμπόσιο με θέμα «Ο Αριστοτέλης και η επίδραση του έργου του στις επιστήμες, τη φιλοσοφία και τον Τεκτονισμό», ως ευκαιρία συνεύρεσης  αδελφών από όλες τις περιφέρειες της Ελλάδος, η οποία, εκτός από τον κοινωνικό της χαρακτήρα με σκοπό την σύσφιξη των αδελφικών σχέσεων, αποτελεί αφορμή για συζήτηση και προβληματισμό πάνω σε αξίες τόσο της Αριστοτελικής φιλοσοφίας όσο και του  τεκτονισμού. 

Τελικά αδερφοί μου θέματα όπως η αρετή διδάσκονται; Υπάρχει ελπίδα τα ηθικολογικά συστήματα να συγκροτήσουν ανθρώπους ενάρετους και ευγενικούς; Ή αυταπατόμαστε; Ας αναλογιστούμε το πρόσφατο παρελθόν, με τη συμπεριφορά μελών που δημιούργησαν ένα ψευδεπίγραφο  Ύπατο Συμβούλιο με τις εντάσεις και τα ταπεινά αισθήματα που εκδηλώθηκαν στις τάξεις μας. 

Σε κάθε περίπτωση, κάποιες από τις θεμελιώδεις αρχές του τεκτονισμού συνδέονται με θεμελιώδεις θέσεις του κορυφαίου των φιλοσόφων της αρχαιότητας Αριστοτέλη.

Ο Αριστοτέλης είναι ο ιδρυτής του πρώτου μεγάλου φιλοσοφικού συστήματος που γνώρισε η Δύση. Ένα σύστημα ευέλικτο που εφαρμόζεται διαχρονικά παρά τις εξελίξεις της ανθρωπότητας και της διαφορετικότητας των εποχών. 

Ένα φιλοσοφικό σύστημα εν γένει, αποτελεί δεξαμενή σκέψεων και ιδεών, επί των οποίων θεμελιώνονται θέσεις, στάσεις και συμπεριφορές  που πρέπει να είναι κατανοητές και να διασφαλίζουν μία ατέρμονη εξελικτική δυναμική όπως αναφέρεται και στο τυπικό της μυήσεως του μαθητού. “Ο τεκτονισμός είναι θεσμός αφ’ εαυτού προερχόμενος, απορρέων εκ του ορθού λόγου, προοδευτικός ουδέν θέτων όριον εις την αναζήτηση της αλήθειας”.  Ένα σύστημα πρέπει να γεννά ιδέες και δράσεις, ή όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης θα πρέπει να παράγει μορφές.

Σήμερα θα μας δοθεί η δυνατότητα προσέγγισης συγκλίσεων και αποκλίσεων της φιλοσοφίας του Αριστοτέλη με τον τεκτονισμό, του τρόπου διδασκαλίας, της οργάνωσης των φιλοσοφικών ρευμάτων κ.α.

Όλα αυτά θα αναδειχθούν μέσα από τον διαλογικό τρόπο που θα διεξαχθεί το συμπόσιο, μία καινοτόμο μεθοδολογία για τον χώρο μας, όπως θα διαπιστώσετε. 

θα ήθελα εις το σημείο αυτό να ευχαριστήσω τον συντονιστή του συμποσίου ΥΜΓΕ  Θ.Δ. καθώς και τους ομιλητές.

       Εισηγητής των θεμάτων που ανεπτύχθησαν υπήρξε ο διακεκριμένος καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κρ:.Αδ:. Θ.Δ., 33°, ο οποίος, εισάγοντας το θέμα του, σκιαγράφησε τον Φιλόσοφο Αριστοτέλη «ως προσωπικότητα πολύπλευρη, πνεύμα ευρύ και συνθετικό, που έδεσε την θεωρητική γνώση με την θετική σκέψη, αμβλύνοντας ποικίλες αιχμές επιστημονικών προβληματισμών». Ο Αριστοτέλης, ο οποίος υπήρξε «διαφωτιστής της σκέψης, μύστης της Φιλοσοφίας, θεμελιωτής της ψυχολογίας, ιεροφάντης της Αστρονομίας, δεξιοτέχνης της λογικής, βαθύς γνώστης της Φυσικής και ειδήμων της τέχνης της Πολιτικής, έγινε εις αεί επίκαιρος. Η Ιστορία τον πολιτογράφησε ως Επιστήμονα της Ανθρωπότητας, που γαλούχησε τη Βυζαντινή διανόηση, επηρέασε την Αραβοϊουδαϊκή σκέψη, γοήτευσε τη Λατινική Δύση και ασίγαστα σαγηνεύει τους νεώτερους διανοητές και τους σύγχρονους ερευνητές», ανέφερε μεταξύ άλλων στην εισαγωγική του ομιλία ο Καθηγητής Θ. Δ., κατά την έναρξη του Τεκτονικού Συμποσίου για τον Αριστοτέλη, με την συμπλήρωση 2.400 χρόνων από τη γέννησή του.

       Επηκολούθησαν τα επί μέρους θέματα, που ανέπτυξαν οι Ομιλητές, ως ακολούθως:

Ο Αδ:. Ν. Φ., 30ο, με θέμα «Ο Βίος του Αριστοτέλη».

Ο Κρ:. Αδ:. Η. Κ., 33°, με θέμα «Η Ιδρυση και το Εργο του Αριστοτελείου Λυκείου».

Ο Αδ:. Δ. Τ., 18ο, με θέμα «Οι Περί Θεού Απόψεις του Αριστοτέλη».

Ο Κρατ:. Αδ:.  Ι. Α., 33ο, με θέμα «Η Λογική και ο Συλλογισμός κατά τον Αριστοτέλη».

Ο Αδ:. Ι. Μ., 32ο, με θέμα «Η Αριστοτελική Ηθική».

Ο Αδ:. Ι. Ν., 32ΕΜΕ, με θέμα «Περί Ηθικής- Νου – Φαντασίας – Μνήμης - Αμνησίας».

Ο Αδ:. Κ. Ι., 9ο, με θέμα «Ο Αριστοτέλης και ο Κόσμος της Βιολογίας».

Ο Κρ:. Αδ:. Κ. Π., 33ο, με θέμα «Η Αριστοτελική Σκέψη»

Ο Αδ:. Α. Π.,18ο, με θέμα «Οι Θέσεις του Αριστοτέλη για τα προσόντα τον Πολιτικών και εν γένει των Ηγετών».

Ο Αδ:. Κ. Λ., 32ΕΜΕ, με θέμα «Ο Αριστοτέλης ως Δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η Εκπαίδευσή τους στη Μίεζα». Και

Ο Κρ:. Αδ:. Ν. Α., 33ο, με θέμα «Η Αριστοτελική Φιλοσοφία και ο Τεκτονισμός».

Ο τελευταίος ομιλητής Κρ:. Αδ:. Ν. Α., ο οποίος συνέδεσε την Αριστοτελική Φιλοσοφία με τον Τεκτονισμό, ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι «Ο Τέκτων πρέπει να είναι ένας διακεκριμένος έντιμος άνθρωπος, με συνείδηση, του οποίου το αίσθημα καθήκοντος να ίσταται υπεράνω όλων, ακόμη και της ζωής του. Πρέπει να έχει ανεξάρτητη γνώμη και ηθικές αρχές, να υποτάσσεται στους νόμους, να είναι αφιερωμένος στην ανθρωπότητα, στην πατρίδα και στην οικογένειά του, να είναι ευγενής και ανεκτικός προς τους Αδ:. Αδ:. του, φίλος προς όλους τους άξιους ανθρώπους και έτοιμος να βοηθήσει, όχι μόνο τους Αδ:. Αδ:. του, αλλά και κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη. Κάθε άλλη συμπεριφορά ευτελίζει την τεκτονική ιδιότητα.

Αυτά τα ίδια χαρακτηριστικά περιγράφουν και ένα μέλος Εργαστηρίου του Α:.Α:.Σ:.Τ:.      

Η ειδοποιός διαφορά ενός Μυστ:. Διδ:. από έναν Τεκτ:. που δεν είναι μυημένος στον Α:.Α:.Σ:.Τ:., όπως βεβαίως αυτή εξάγεται από το Τυπικό του Βαθμού μας και απ’ τη διδασκαλία του, είναι ότι ο Μυστ:. Διδ:. διδάσκεται το καθήκον της υπακοής στον υπέρτατο, αληθή και θεμελιώδη νόμο στον οποίο ήδη αναφέρθηκα, κι αναλαμβάνει την υποχρέωση υπακοής σ’ αυτόν». …«Ο μεγάλος φιλόσοφος, λοιπόν, θέτει υπεράνω όλων μία υπέρτατη αξία, που την ορίζει ως νομοτελειακή πορεία προς την αρετή, δηλαδή την ηθική. Αλλά και ο βαθμός του Μυστ:. Διδ:. στον Α:.Α:.Σ:.Τ:. επίσης δέχεται μία υπέρτατη αρχή, που είναι το καθήκον, που κι αυτό ερείδεται επί μιας καθολικά αποδεκτής δικαιοσύνης, που αποτελεί τους νόμους του Θεού».

Επηκολούθησε χαιρετισμός του Κρατ:. Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Νικολάου Κιλάκου, 33ο, ο οποίος, αφού συνεχάρη τους διοργανωτάς του Συμποσίου, τον Τρις Ισχ:. Διδ:. Γεώργιο Γιαννακού, όλους τους ομιλητές και ιδιαίτερα τον Κρατ:. Αδ:. καθηγητή Θ. Δ., χαρακτήρισε την εκδήλωση αυτή υψηλού πανεπιστημιακού επιπέδου.

Η εκδήλωση έλαβε τέλος με την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου και το παρατεθέν δείπνο, εις το Κυλικείον του Τεκτονικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης των Αδ:. Αδ:. πλήρως ικανοποιημένων.