Η    ΑΪΤΗ  ΚΑΙ  Η  ΕΛΛΑΔΑ

15  Ιανουαρίου  1822 – 15  Ιανουαρίου 2021

Την 1η  Ιανουαρίου 1804, μετά από δεκατέσσερα χρόνια αιματηρών αγώνων, η Αϊτή ανακηρύσσει την ανεξαρτησία της ως Κράτος, απέναντι σε έναν κόσμο που ακόμη ευνοεί την σκλαβιά. Eπί της ουσίας Αυτόνομη μετά το Σύνταγμα του 1801 του Toussaint  L’  Ouverture  και  Κυρίαρχη εκ των πραγμάτων από το τέλος Νοεμβρίου 1803 μετά την μάχη της Vertières  και την διάλυση της αρμάδας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.

O Boisrond  Tonnerre, στο όνομα του  Dessalines, σε μία βροντερή ομιλία προσπάθησε να διαβεβαιώσει τα γειτονικά Κράτη, διευκρινίζοντας ότι δεν επρόκειτο η Αϊτή να κάνει εξαγωγή της Επανάστασής της και να ενοχλήσει τα γειτονικά νησιά.

Η  Αγγλία, δύσπιστη, επέβαλε αμέσως έναν ναυτικό αποκλεισμό για να εμποδίσει την επέκταση αυτής της «ανωμαλίας», αυτού του κακού παραδείγματος στα μάτια των σκλαβωμένων λαών.

Τον Απρίλιο του 1804, για αποθάρρυνση της επιστροφής των Γάλλων, ο Dessalines διέταξε την σφαγή του μεγαλύτερου μέρους των Λευκών Γάλλων.

Όλοι βύθισαν τα χέρια τους στο αίμα, ειδικά οι ημίαιμοι, που ήθελαν να βεβαιωθούν ότι ήταν οι μόνοι κληρονόμοι των λευκών πατέρων τους. Κανένα έθνος δεν αναγνώρισε την ανεξαρτησία μας. Η Γαλλία ζήτησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ένα εμπάργκο και να μην αναγνωρισθεί η ανεξαρτησία μας. Τι έγινε.

Απομονωμένο νεαρό κράτος, ήταν μια πολύ δύσκολη αρχή για την Αϊτή. Παρά όλους αυτούς τους περιορισμούς και αυτoύς τους δύο ρατσιστικούς αποκλεισμούς, η Αϊτή βοήθησε τον Φρανσίσκο Μιράντα μετά τον Simon Bolivar με όπλα, πυρομαχικά, άνδρες και καφέ, για να χρηματοδοτήσει τους αγώνες ανεξαρτησίας στις χώρες της Αμερικής. Είμαστε στα 1805, 1806 και 1815. Το 1821, ο πρόεδρος Ζαν Πιέρ Μπουαγιέ αγόρασε την αναγνώριση της Αϊτής για 150 εκατομμύρια Φράγκα, που αντιπροσωπεύουν σήμερα 21 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

"Συμφωνία" που επιβλήθηκε υπό την απειλή πυροβόλων όπλων από γαλλικά πολεμικά πλοία!

Ένα τρομερό χρέος που παρέλυσε την νεαρή οικονομία μας !

Στις 15 Ιανουαρίου 1822, η Αϊτή ήταν το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας. Την ίδια χρονιά, η Αϊτή θα διώξει τους Ισπανούς και θα αναλάβει τον έλεγχο ολόκληρου του νησιού. Ακολουθεί η επιστολή του Boyer:

 «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΙΣΟΤΗΤΑ»

Προς τους Έλληνες πολίτες Α. Κοραή, Κ. Πολυχρονιάδη, Α.  Βογορίδη και Χ.  Κλωνάρη

Στο  Παρίσι,

Προτού λάβω την επιστολή σας από το Παρίσι, με ημερομηνία 20 του περασμένου Αυγούστου, τα νέα από την επανάσταση των συμπολιτών σας κατά του δεσποτισμού που διήρκεσε  περίπου τρεις αιώνες είχαν ήδη φθάσει.  Με μεγάλο ενθουσιασμό μάθαμε ότι η Ελλάς, επί τέλους αναγκάστηκε να πάρει τα όπλα για να κερδίσει την ελευθερία της και την θέση που καταλάμβανε άλλοτε ανάμεσα στα έθνη του κόσμου.

Μία υπόθεση τόσο ωραία όσο και δίκαια, και προπάντων οι πρώτες επιτυχίες που την συνόδευσαν, δεν μπορούσαν να αφήσουν αδιάφορους τους Αϊτινούς, αφού εμείς, όπως οι Έλληνες, υπέστημεν επί μακρόν μία ατιμωτική σκλαβιά και επί τέλους με τις αλυσίδες μας, τσακίσαμε το κεφάλι της τυραννίας.

Με την επιθυμία να προασπίσουμε τους απογόνους του Λεωνίδα, σκεφθήκαμε να βοηθήσουμε αυτούς τους γενναίους πολεμιστές, αν όχι με στρατιωτικές δυνάμεις και πολεμοφόδια, τουλάχιστον με τα χρήματα που θα χρησιμεύσουν για αγορά όπλων που έχετε ανάγκη. Αλλά τα γεγονότα που συνέβησαν και που επέβαλαν οικονομικούς περιορισμούς στην χώρα μας απορρόφησαν το σύνολο του προϋπολογισμού, περιλαμβανομένου του μέρους που θα μπορούσε να διατεθεί από την διοίκησή μας. Εξ άλλου, κατά την ώρα αυτή, η επανάσταση που θριαμβεύει στο ανατολικό μέρος του νησιού μας δημιουργεί ένα νέο εμπόδιο στην πραγματοποίηση του σκοπού μας.  Πράγματι, το μέρος αυτό, που ενσωματώθηκε στην Δημοκρατία που κατέχουμε, τελεί σε άκρα πενία και δικαιολογεί τις τεράστιες δαπάνες του προϋπολογισμού μας. Αν οι περιστάσεις, όπως το ευχόμαστε βελτιωθούν και πάλι, θα σας βοηθήσουμε εντίμως όσο καλύτερα μπορούμε, εσάς τα παιδιά της Ελλάδος.

Πολίτες !

Διαβιβάστε στους συμπατριώτες σας τις θερμές ευχές που ο λαός της Αϊτής στέλνει στο όνομα της δικής σας ελευθερίας. Οι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων περιμένουν με ανυπομονησία, μέσα στην αφύπνιση της ιστορίας των, θριάμβους αντάξιους της ναυμαχίας της Σαλαμίνας. Ας μπορέσουν να αποδειχθούν όμοιοι των προγόνων των και ας καθοδηγηθούν από τις διαταγές του Μιλτιάδη, για να καταφέρουν στα πεδία ενός νέου Μαραθώνα, να πραγματοποιήσουν τον θρίαμβο του ιερού εγχειρήματος που ανέλαβαν στο όνομα των δικαιωμάτων των, της θρησκείας των και της πατρίδας των. Είθε να συμβεί τελικά, με τις σοφές αποφάσεις των, είθε να μείνουν στην ιστορία ως οι κληρονόμοι της δύναμης και της αρετής των προγόνων τους.

15, Ιανουαρίου 1822 και 19ο έτος από την ανεξαρτησία».

Ο Μπουαγιέ κράτησε το λόγο του παρά την δύσκολη οικονομική κατάσταση και έστειλε 25 τόνους  καφέ δηλαδή 250 στατήρες (25.000 χιλιόγραμμα) στην Ελλάδα που μπόρεσε να αγοράσει όπλα και πολεμοφόδια.

Η ποσότητα των 25 τόνων αντιπροσωπεύει περίπου 534.000 $ Η.Π.Α. στις μέρες μας.

Το ποσό φαντάζει ασήμαντο ή τουλάχιστον συμβολικό αλλά πέρα απ΄  αυτό.

Η  Αϊτή είχε την διοίκηση ολόκληρου του νησιού και έπρεπε να επενδύσει προς το Ανατολικό μέρος που μόλις είχε προσαρτηθεί. Η  Αϊτή είχε ένα χρέος 150 εκατομμυρίων που βάραινε στην πλάτη της. Η Αϊτή ήταν ακόμη κάτω από το Αμερικανικό, Αγγλικό  κλπ. εμπάργκο.

Για  μας, την εποχή εκείνη, ήταν πολύ !

Αλλά  πιο σημαντικό από την χρηματική συνδρομή για την αγορά όπλων και πολεμοφοδίων, ήταν το ότι αναγνωρίσαμε την Ανεξαρτησία της Ελλάδος και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του λαού και της χώρας της.

Αυτό ήταν το ωραιότερο δώρο μας και η μεγαλύτερη συμβολή μας στην Ελλάδα !

Σήμερα, μου προσφέρθηκε η μεγίστη τιμή και το προνόμιο, μέσω της τεχνολογίας, να εορτάσω με τους Έλληνες Αδελφούς μου του Υπάτου Συμβουλίου διά την Ελλάδα και τον Ύπατο Μεγάλο Ταξιάρχη, τον Κραταιότατο Αδελφό Ευάγγελο Α. Μπινιάρη 33ο.

Αυτή η αξέχαστη ημερομηνία, όταν, για  άλλη  μια  φορά, η Αϊτή προσκολλημένη στις ιερές πεποιθήσεις και στις αρχές της, υπερασπίστηκε τον σκοπό της ελευθερίας και της δικαιοσύνης και των δικαιωμάτων των Ανθρωπίνων Όντων !

Αν δεν υπήρχε η επισφάλεια των οικονομικών μας και τα 9.028 χιλιόμετρα που χώριζαν την Αϊτή από την Ελλάδα, η χώρα μας θα έστελνε άνδρες και πυρομαχικά όπως κάναμε:

Στη Σαβάνα για να βοηθήσουμε τους Αμερικανούς στον πόλεμο ανεξαρτησίας κατά της Αγγλίας :

Στην Ευρύτερη Κολομβία (Βενεζουέλα, Κολομβία, Εκουαδόρ κ.λπ.) με τον Μιράντα και τον Μπολιβάρ στον πόλεμο της ανεξαρτησίας τους εναντίον της Ισπανίας.

Στο ανατολικό τμήμα του νησιού της Αϊτής (Δομινικανή Δημοκρατία από το 1843) για υπεράσπιση των κατοίκων της κατά της Ισπανίας.

Όπως υπερασπίστηκε η Αϊτή:

Στην Κοινωνία των Εθνών, την Αβησσυνία (Αιθιοπία), καταδικάζοντας έντονα την επίθεση της φασιστικής Ιταλίας εναντίον των Αιθιόπων αδελφών μας. Κατά τη διάρκεια αυτών των συζητήσεων, ο Εκπρόσωπος της Αϊτής, στρατηγός Alfred Nemours, πρόφερε αυτές τις προφητικές λέξεις: «Είτε είσθε μεγάλοι είτε μικροί, ισχυροί ή αδύναμοι, μακρινοί ή κοντινοί, λευκοί ή μαύροι,  να υπολογίζετε ότι θα είσθε μια μέρα η Αιθιοπία που ανήκει σε κάποιον».

Στα Ηνωμένα Έθνη, στις 17 Μαΐου 1949, όταν ο γερουσιαστής της Αϊτής Emile St-Lot αντιτάχθηκε στο σχέδιο Beni Sforza, προκαλώντας την απογοήτευση των δυτικών δυνάμεων, ένα σχέδιο που είχε ως στόχο να εξαλείψει την Ερυθραία, μοιράζοντάς την ανάμεσα στο Σουδάν και στην Αυτοκρατορική Αιθιοπία, να θέσει την Σομαλία υπό τη διοίκηση των Ιταλών πρώην αποικιοκρατών για αόριστο χρονικό διάστημα και να διαιρέσει τη Λιβύη σε τρία μέρη : Κυρηναϊκή, Περιοχή Φετζάν και Tριπολιτάνια, τρία διοικητικά εδάφη ως αντίστοιχο προτεκτοράτο της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας.

 Έχω πολλούς λόγους να αισθάνομαι ευτυχής απόψε.

  • Η Αϊτή πραγματοποίησε μια πολύ ωραία και μεγάλη χειρονομία.
  • Ο Πρόεδρος της Αϊτής την εποχή εκείνη, ήταν Ελεύθερος – Τέκτων.
  • Αυτός ο Αδελφός, Μέγας Προστάτης του Τάγματος ήδη από το 1824 ανυψώθηκε το έτος 1836, σε Μεγάλο Γενικό Επιθεωρητή 33ο ενώ όλοι οι Σύμβουλοί του ήταν Ελεύθεροι – Τέκτονες.
  • Ήταν λοιπόν η Αϊτινή χειρονομία (res gestae, σημαντικό συμβάν) τεκτονικής εμπνεύσεως.
  • Ο Κραταιότατος Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης για την Αϊτή είναι ο Μέγας Αντιπρόσωπος και Εγγυητής της Φιλίας του Υπάτου Συμβουλίου του 33ου του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου για την Ελλάδα και η Αϊτή έχει την τιμή να έχει τον Κραταιό Αδελφό Παπαχαρίση Δημήτριο 33ο, τον οποίο χαιρετώ αδελφικά, ως δικό της Μεγάλο Αντιπρόσωπο.

 Απόψε, σε ανάμνηση της μεγαλειώδους επετείου, στο όνομα της Αϊτής και του Υπάτου Συμβουλίου του 33ου και Τελευταίου Βαθμού του Α:. Α:. Σ:. Τ:. για την Αϊτινή Δημοκρατία και με στόχο να επισφραγίσω τις φιλικές μας σχέσεις με την Ελλάδα, που υπερβαίνουν την εκατονταετηρίδα, δυνάμει των εξουσιών που μου έχουν απονεμηθεί από τους  ίσους  προς   εμένα, ανακηρύσσω το έτος αυτό 2021,  Έτος Επετείου Διακοσίων ετών εις μνήμην της Ανακηρύξεως της Ανεξαρτησίας της Ελλάδος (25/03/1821 – 25/03/2021),  Έτος Ελληνο – Αϊτινής   Φιλίας   και τον  Εξοχότατο και Κραταιότατο  Αδελφό  Ευάγγελο  Α.  Μπινιάρη 33ο,  ως επίσης   και   τον  τέως Ύπατο, Κραταιότατο Αδ:. Νικόλαο Κιλάκο, Επίτιμα Μέλη του  Υπάτου  Συμβουλίου  του  33ου και Τελευταίου Βαθμού του Α:. Α:. Σ:. Τ:. για την Αϊτινή Δημοκρατία !

Είπον !

Εγένετο !

Ζήτω  η  Ελλάς !

Ζήτω ο Εξοχότατος Αδελφός Ζαν Πιέρ Μπουαγιέ, 33ο (+Ιανουάριος 1836) !

 

Κραταιότατος  Αδελφός  Γκαετάν ΜΕΝΤΟΡ, 33ο

Κραταιότατος Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης

Ύπατο  Συμβούλιο του 33ου  για την  Αϊτή

Μέγας Αντιπρόσωπος του Υπάτου Συμβουλίου του 33ου του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου για την Ελλάδα.

 

* Χαιρετισμός που απήθυνε ο ΥΜΤ δια την Αϊτή, στην τηλεδιάσκεψη εορτασμού των 200 ετών απο την Παλιγγενεσία την 31η Μαρτίου 2021

 

Υ.Γ. : Για ιστορικούς λόγους, παρατίθεται  η Μετάφραση της επιστολής που ενσωματώνεται στην ομιλία (πιθανώς του Αδαμαντίου Κοραή που ήταν μέλος του Παρισινού Κομιτάτου της Φιλικής Εταιρίας) η οποία αντλήθηκε από το Βιβλίο για την  «ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ» του Αδ:. Ιωάννου Φιλήμονος, κρατώντας το ύφος και τις εκφράσεις του πρωτοτύπου :

«Ιωάννης Πέτρου Βόγερ, πρόεδρος του Χαϊτίου, προς τους πολίτας της Ελλάδος Α. Κοραήν, Κ. Πολυχρονιάδην, Α. Βογορίδην και Χρ. Κλωνάρην.

 Εις τα Παρίσια


Πριν ή δεχθώμεν την επιστολή υμών, σημειουμένην εκ Παρισίων τη 20ή παρελθόντος Αυγούστου, έφθασεν ενταύθα η είδησις της επαναστάσεως των συμπολιτών υμών κατά του δεσποτισμού, του επί τρεις περίπου διαρκέσαντος εκατονταετηρίδας. Μετά μεγάλου ενθουσιασμού εμάθομεν ότι η Ελλάς αναγκασθείσα τέλος πάντων εδράξατο των όπλων, ίνα κτήσηται την ελευθερίαν αυτής και την θέσιν, ην μεταξύ των εθνών του κόσμου κατείχε.

Μία τόσον ωραία και τόσον νόμιμος υπόθεσις, και προ πάντων αι συνοδεύσασαι ταύτην πρώται επιτυχίαι, ουκ εισίν αδιάφοροι τοις Χαϊτίοις, οίτινες, ως οι Ελληνες επί πολύν καιρόν έκλινον τον αυχένα υπό ζυγόν επονείδιστον και διά των αλύσεων αυτών συνέτριψαν την κεφαλήν της τυραννίας.

Ευχηθέντες προς τον ουρανόν, όπως υπερασπισθή τους απογόνους του Λεωνίδου, εσκέφθημεν ίνα συντρέξωμεν τας γενναίας δυνάμεις τούτων, ει μη διά στρατευμάτων και πολεμοφοδίων, τουλάχιστον διά χρημάτων, ως χρησίμων εσομένων διά προμήθειαν όπλων, ων έχετε ανάγκην. Συμβεβηκότα όμως, επιβαλόντα τη πατρίδι ημών μεγάλην ανάγκη, επησχόλησαν όλον το χρηματικόν, εξ ου η Διοίκησις ηδύνατο καταβάλει μέρος. Σήμερον έτι η επανάστασις, η κατά το ανατολικόν μέρος της νήσου επικρατούσα, υπάρχει νέον προς την εκτέλεσιν αυτού του σκοπού κώλυμα. Επειδή το μέρος όπερ ηνώθη μετά της Δημοκρατίας, ης προεδρεύω, υπάρχει εν μεγίστη ενδεία και προκαλεί δικαίως μεγάλην του ταμείου ημών την δαπάνην. Εάν δ’ επέλθωσι κατάλληλοι, ως επιθυμούμεν, αι περιστάσεις, τότε βοηθήσωμεν προς τιμήν τοις τέκνοις της Ελλάδος, όσον δυνηθώμεν.

Πολίται, διερμηνεύσατε προς τους συμπατριώτας υμών τας θερμοτέρας ευχάς, ας λαός του Χαϊτίου αναπέμπει υπέρ της ελευθερώσεως αυτών. Οι μεταγενέστεροι Ελληνες ελπίζουσιν εν τη αναγεννωμένη ιστορία τούτων άξια της Σαλαμίνος τρόπαια. Είθε παρόμοιοι τοις προγόνοις αυτών αποδεικνυόμενοι και υπό των διαταγών του Μιλτιάδου διευθυνόμενοι, δυνηθώσιν εν τοις πεδίοις του νέου Μαραθώνος τον θρίαμβον της ιεράς υποθέσεως, ην επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων αυτών, της θρησκείας και της πατρίδος. Είθε, τέλος, διά των φρονίμων διατάξεων αυτών μνημονευθώσιν εν τη ιστορία οι κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων.

Τη 15η Ιανουαρίου 1822 και 19η της Ανεξαρτησίας»